Op 16 mei 1980 vond door burgemeester Van Weegen de feestelijke opening plaats van de uitbreiding van het clubgebouw. Hierbij werd de coördinator-planner van het vrijwilligerskorps, Henk van der Voort, onderscheiden met de zilveren troffel.
Aan het einde van het seizoen 1979/1980 behaalde een zeer jong eerste elftal onder trainer Jos Timmermans een redelijke klassering, doch het seizoen 1980/1981 was amper begonnen of de vereniging raakte in trainersproblemen. Jos Timmermans gaf nl. te kennen zelf weer te gaan spelen én trainen én voetballen mocht niet van de K.N.V.B. Het was echter te laat een nieuwe trainer aan te trekken en daarom werden de trainingen verzorgd door niet minder dan vier gediplomeerde trainers, allen lid van de vereniging, die gezamenlijk de zaken energiek aanpakten. Het resultaat was geweldig, want op 12 april 1981 was het kampioenschap een feit. Het jonge elftal mocht het opnieuw in de derde klasse gaan proberen.
Het seizoen 1981/1982 verliep weer dramatisch met als gevolg weer de terugkeer naar de vierde klasse. In de week voorafgaande aan de degradatie had het bestuur juist de heer Wim Verhulst gecontracteerd als nieuwe trainer. Deze trainer zou een belangrijke stempel gaan drukken op de verrichtingen van het vaandelteam in de volgende jaren.
Voor de laatste keer, na 15 jaar, werd in de week van 16 tot en met 19 februari 1982 de wieleravondvierdaagse gehouden. Na al die jaren had dit evenement niet meer dat resultaat en die ambiance zoals in de beginperiode. Sponsors waren moeilijker te krijgen en alle prominenten waren zo ongeveer aan de beurt geweest. Ook de belangstelling onder de renners bleek sterk verminderd. De grote organisator van dit evenement was Tiny Raaijmakers.
Op de algemene ledenvergadering van 28 september 1982 werden voor het eerst heel voorzichtig de plannen gelanceerd voor de bouw van een zittribune. Op 5 april 1984 had de gemeenteraad besloten enkele nieuwe kleedlokalen te bouwen bij het hoofdveld. Het bestuur van Blauw Geel wilde daar op inspelen door daar bovenop een zittribune te bouwen. Het bestuur streefde ernaar het project te realiseren zonder dat daarvoor extra financiële offers zouden moeten worden gevraagd van de leden. Er werd een grote loterij op touw gezet, die erg succesvol verliep. In enkele maanden tijd werden 800 loten verkocht van 150 gulden per stuk. Organisatoren van deze loterij waren Harrie Hendriks, Tiny Raaijmakers, Piet van Sambeek en Piet de Schouwer. De superhoofdprijs van deze loterij was een auto. De loterij zou in tien maandelijkse trekkingen verlopen, met telkens een aantrekkelijke hoofdprijs. Piet Peters had in zijn eentje maar liefs 80 loten aan de man gebracht en daarom viel hem de eer te beurt op 7 september 1984 de eerste trekking te verrichten in het bijzijn van notaris Snoeijs uit Veghel.
Het seizoen 1983/1984 liet het vaandelteam weer van zich spreken. Na 19 wedstrijden was het team, weer ongeslagen, kampioen en dus opnieuw derdeklasser. Wim Verhulst was de succesvolle trainer.
Op 20 augustus 1985 werd de nieuwe zittribune feestelijk geopend door oud-burgemeester Van Weegen. Ter gelegenheid van de opening speelde het vaandelteam op 13 augustus 1985 een wedstrijd tegen PSV. Ongeveer 3000 bezoekers zagen Blauw Geel eervol met 0 – 8 verliezen. Onder de spelers bij PSV bevonden zich Ton Lokhof; Ruud Gullit en Hans van Breukelen.
Uit een oogpunt van kostenbesparing en in verband met een herstructurering van het technisch kader, besloot het bestuur op 23 januari 1986 het contract met trainer Peter Rovers , die in 1985 Wim Verhulst was opgevolgd, niet te verlengen. Peter Hendriks, zelf een speler van het eerste elftal, werd de nieuwe hoofdtrainer. Maar Peter Rovers zou zijn werk bij de vereniging eerst nog goed afmaken. Op 27 april 1986 werd het eerste elftal kampioen in de derde klasse en hierdoor mocht men het, na precies 15 jaar, opnieuw gaan proberen in de tweede klasse.
Bij het 50-jarig bestaan van de vereniging, in 1988, telde de vereniging 655 leden. Het aantal teams was 37. Er waren toen 7 speelvelden, 1 trainingsveld en 12 kleedlokalen. Dit gouden jubileum werd op grootse wijze gevierd, waarbij de gehele Veghelse gemeenschap werd betrokken met o.a. een feestavond voor ongeveer 300 ouderen en een avond voor het Veghelse bedrijfsleven. In verband met dit jubileum kreeg Blauw Geel, als eerste vereniging van Veghel, de gemeentelijke “Penning van Verdienste” met bijbehorende Oorkonde die burgemeester Ies Keijzer aan voorzitter Jan van Heeswijk overhandigde.
Medio 1989 startte in Veghel, en met name bij Blauw Geel, het experiment te komen tot integratie van buitenlanders binnen de vereniging.